تدبر حقير در آيات سوره ي مباركه ي أعراف خصوصا نص آيه ي ١٩٥ ،بار ديگر به من و ﻫر اهل تدبري مينماياند كه آنچه مشركين در صدر اسلام ميخواندند ،بت بوده و لاغير !چرا كه آيات مباركات، صراحت دارند كه بتان، دست و پا و چشم و گوش و حواس كاربردي ندارند !!كه شما از آنها استمداد ميكنيد!!(البته در آياتي بصورت شاذ از اتخاذ عيسي و مادرش بعنوان الهين في المثل نكوهش شده و ما از اين موارد بي خبر نيستيم اما تطبيق وهابيه اين آيات را علي الإطلاق بر شيعه و صوفية و اهل عرفان در آخرالزمان داراي وجهي نميدانم البته جهله در ميان صوفيه وجود دارند ولي نه در حدي كه موجب تكفير وهابيه ي جاهله به آيات و تفاسير شود والله اعلم دكترمحمدقدمي كردستان بانه٣١/٥/٩٦